Mihyedîn Nahrîn: Helbestvan, stranbêj û hunermend em tim xapandin!

Li ser evînê, li ser xweşîyê, li ser azadîyê û tiştên din em tim hatine xapandin.

Yên em xapandin helbestvan, stranbêj û hunermend bûn.

Me got ew zana û pispor in û me guh da wan.

Me nedizanîbû ku em ê bêne xapandin.

 

Me da dû ristê, melodî û gotinên wan.

Dawîya rê ne ronahî bû û ne jî xweşî.

Dawîya rê tarîtî û ne xweşî bû.

Em hatin xapandin.

Bi risteyekê, bi muzîkekê û bi gotinekê em hatin xapandin.

 

Meriv nikarê hemû gunehên xwe bixe stûye helbestvan, stranbêj û hunermendan.

Me xwest em bên xapandin.

Hinekî jî ji kerîtî û ji ehmeqîtîya me bû xapandina me.

Bi dilxwazî û bi kêfxweşî me xwe spart riste, muzîk û gotinên wan û qet em li dawîya xwe nefikirîn.

Em hatin xapandin.

Bi risteyekê, bi muzîkekê û bi gotinekê em hatin xapandin.

 

Her gunehkarek ji xwe re li qurbanekî digere.

Bi rêya qurban xwe û gunehkarîya xwe ji stûyê xwe derdixe û li şûna xwe yekî din dike gunehkar.

Belê helbestvanno, belê stranbêjno, belê hunermendno… 

Hûn in qurbanê gunehkarîya me.

Hûn in sedema êşa me.

We em xapandin û avêtin nava arê dojehê.

Bi risteyekê, bi muzîkekê û bi gotinekê we em xapandin.

 

Ka gelo kîjan helbestvan, stranbêj û hunermed ji xwe û ji evîna xwe xweşî dîtîne?

An jî kîjan helbestvan, stranbêj û hunermend ji îdeolojîyê û ji gotinên xweş feyde dîtîne?

Bi risteyekê, bi muzîkekê û bi gotinekê hem xwe xapandin û hem jî em.

 

Kanî rojên geş?

Kanî evîna xweş?

Hemû roj diçin bi êş

Evîn dibe kulek dil bi êş.

 

Em hatin xapandin.

Bi risteyekê, bi muzîkekê û bi gotinekê em hatin xapandin.

 

İlginizi çekebilir